BioShock Infinite: sublieme retro-sciencefiction | Game & Co

Bolsward - Bioshock Infinite - Wat een pracht! Wat een praal! Wat een verhaal! Wat een details! Het is even wachten geweest op de nieuwe Bioshock, maar de makers hebben die tijd uitstekend benut. Bioshock Infinite wordt een klassieker.

Bioshock Infinite

Dit is een avontuur met een scenario dat zo past in een goede Hollywood-film. Het knappe is dat de game niet bezwijkt aan zijn eigen ambities. Want deze derde Bioshock moest natuurlijk in alle opzichten beter worden dan zijn voorgangers, vonden de game-ontwikkelaars bij Irrational Games. En waar je bij de eerste Bioshock (2007) nog compleet verrast was door de unieke manier waarop een verhaal in een game werd gepresenteerd, ligt nu het verwachtingspatroon veel hoger. De setting van BioShock Infinite is een soort spiegelbeeld van de vrijwel verlaten onderwaterstad Rapture uit het eerste deel. Nu beland je via een vuurtoren opeens in een stad die in de lucht is gebouwd. Welkom in het utopische Columbia, een plaats waarin anno 1912 dingen nieuw zijn die wij allang kennen (elektriciteit, radio) maar waar ook dingen gebeuren die wij niet kunnen bevatten.

“Luister eens naar de wind”

‘Retro sciencefiction’ is de term voor deze mooie vondst. En waar Rapture vooral donker en somber was, spat het licht van je scherm in Columbia. Sowieso moet je wel een paar keer knipperen met je ogen, voor je gelooft waar je terecht bent gekomen. De sfeer wordt perfect getroffen door de gebouwen, de muziek, de stemmen die continue de grote leider, Zachary Comstock (aka ‘The Prophet’), aanprijzen, maar ook door de flarden van gesprekken die je oppikt bij het langslopen. En luister eens naar de wind, als je rondloopt in de straten van Columbia. Hoor het suizen, je voelt gewoon dat deze stad hoog in de lucht is gebouwd.

Het zit in de details

Het draagt wezenlijk bij aan de sfeer. Shawn Robertson, director of animation bij Irrational Games, vertelt hoe de studio dit geluid heeft ‘gemaakt’: ,,Een van onze geluidsmannen heeft een motor. Op een dag heeft hij zijn helm volgeplakt met wel twintig microfoons en is hij in de omgeving van de studio gaan rijden. Toen hij op een hoog punt stond heeft hij de motor uitgezet en is naar beneden gereden. Zo hoor je de wind suizen, op allerlei manieren.’’ Dat enthousiasme om details zo mooi mogelijk na te bootsten straalt van de hele game af. En daar loop jij als Booker DeWitt, detective en held tegen wil en dank, om Elizabeth te bevrijden en mee te nemen naar New York. Het waarom wordt beetje bij beetje duidelijk, net zoals de beweegredenen van DeWitt ook gedurende het spel worden onthuld. Terloops, lijkt het, maar het is gewoon briljant gedoseerd.

Een tijdperk van hoop, racisme, seksime en fanatisme

De Art Nouveau-setting wordt gevuld door het grimmige avontuur van DeWitt en Elizabeth. Dat staat in contrast met het optimisme dat Columbia uitstraalt. Want, zegt Robertson: ,,Het begin van de twintigste eeuw was vooral een tijdperk van hoop. Er waren allerlei grote uitvindingen gedaan, zoals stroom, telefoon, auto’s. De Eerste Wereldoorlog was er nog niet.’’ Maar ook die bijna ideale wereld kent zijn schaduwzijden: in het verhaal komen zaken als racisme, seksisme en religieus fanatisme aan de orde. ,,Dat zie je niet vaak in games’’, zegt Robertson, ,,maar het zijn wel elementen die de Amerikaanse geschiedenis hebben gevormd. Dus die wilden we niet wegstoppen. Er zitten altijd meerdere kanten aan een verhaal.’’ Dit soort overwegingen maken dat het avontuur je echt raakt. ,,Ik wil dat je werkelijk meegaat in het verhaal, je speelt het spel niet als toeschouwer’’, aldus Robertson. ,,We hebben heel lang gezocht naar manieren om Elizabeth menselijker te maken. Dat zit ‘m in de manieren waarop ze kijkt, knippert met haar ogen.’’

Graphics vallen wat tegen

Toch, als er een puntje van kritiek op deze game is, is dat de grafische kwaliteit. Op dat vlak zijn er wel spellen die er mooier uitzien. Maar als geheel is Bioshock Infinite zo goed gemaakt, heeft het zo’n meeslepend verhaal, zit het zo vol prachtige details en lastige opdrachten, dat andere gamemakers de komende tijd volop aan de bak moeten om dit niveau te evenaren. Geschreven door Maarten Pennewaard (Leeuwarder Courant), gespeeld op PlayStation 3. Op de PC zijn de graphics van een hogere kwaliteit. Lees de nog verder uitgebreide review op Game & Co of ga voor meer informatie naar de officiële website.