De kunst van het netwerken... Alles voor de zaak! (collumn)

Bolsward - Met enige regelmaat dient iedereen die belang heeft bij contacten “in de markt”, op netwerkbijeenkomsten te verschijnen. Dat vindt veelal plaats in de avonduren, maar daar malen we niet om. Alles voor de zaak!

Enige tijd geleden was het weer zover. Op mij wachtte een voor mij geheel nieuw gezelschap. Daar maak ik me geen zorgen over, want:
  • dienen wij vanuit de verkoop gemakkelijk contacten te kunnen leggen
  • worden nieuwelingen doorgaans verwelkomd door een oplettend bestuurslid
  • als 1. niet opgaat, kun je kiezen uit het in de praktijk brengen van 1. of stiekem wegsluipen na het simuleren van een noodoproep op de immer aanwezige mobiele telefoon
Welgemoed parkeerde ik dus de auto in de buurt van de locatie, nam voor de zekerheid, want het was een lange dag, nog een flinke teug uit de reservefles aftershave waar prompt de dop afvloog met een zeer lokale Paco Rabanne tsunami tot gevolg, en stapte even later vrolijk stinkend De Locatie binnen. De Locatie is de eerste trots van de handels- of netwerkvereniging. Meestal ter beschikking gesteld door een belangrijk lid, of tegen een vriendenprijsje + betaalde catering. Bij de ingang van de zaal meld ik me en krijg ik het eerste muntje gratis mee voor een consumptie. Ik nestel me aan de bar, bestel koffie en kijk eens even om me heen. Werkelijk geen bekende te zien. Ook mijn verwachte collega is er nog niet. Om mij heen wordt druk gekeuveld, geschreeuwd en reeds gewijnd. Het besluit is snel genomen. Tijd om 1. in praktijk te brengen. Twee converserende heren voeren een algemeen gesprek waar ik me rustig spontaan mee kan gaan bemoeien. Het is eigenlijk grappig om te zien dat deze bijeenkomsten altijd volgens een vast patroon verlopen. Groepjesvorming vindt onmiddellijk plaats, als waren we weer op de middelbare school. Op gedempte toon bij serieuze roddels, op luidruchtige toon als zich de kans voordoet om iemand belachelijk te maken of iemand te begroeten die hoger staat in de rangorde. Regelmatig terugkerende frasen zijn bijvoorbeeld:
  • Zijn vrouw doet het met een ander…
  • Hij heeft verkeerd geïnvesteerd, ik heb hem nog zo gewaarschuwd..
  • Hij altijd met z’n grote bek…
  • Ik heb een topjaar….
  • Ik heb een tobjaar
Het onderscheid tussen de laatste twee is subtiel, dus je moet dan heel goed luisteren!! Vrij snel wordt ik in het gesprek betrokken. De mensen zijn blij met vers bloed, en nog van de krant ook. Want hoe je het ook wendt of keert, een bedrijf van naam en faam zijn we wel. Lange tijd gaat het goed. Ik zie mijn inmiddels binnengekomen collega ook in gesprek met zakenlieden, maar besluit nog even door te praten met mijn gesprekspartners. Enige tijd later is het tijd voor De Spreker. Meestal een gast die wat te vertellen heeft. Soms serieus zoals iemand uit de politiek, soms een algemene presentatie over iets dat de regio bezighoudt, soms bestuursleden die hun zegje doen. De spreker, in dit geval een landelijk bekende politica, doet haar werk moeiteloos en toont alle nodige betrokkenheid. De datum der verkiezingen nadert per slot van rekening, en iedere stem is belangrijk.

Interessant is het reagerende publiek. Ruwweg zijn er drie categorieën:

  1. Critici. Vaak lastig en scherp in discussies. Goed op de hoogte van de problematiek
  2. Non-critici. Geven meestal een voorbeeld van om het even wat, en vinden iets “ook”.
  3. Dubbeltjezoekers. Beginnen acuut dubbeltjes te zoeken op de vloer als er gevraagd
  4. Een voorzitter die met een microfoon door de zaal loopt werkt hierop katalyserend.
Zo tegen het eind van dit ritueel, als de discussies zich op het niveau van herhaling en onoplosbaar gaan bevinden, gebeurt het… De deur gaat open en Ze komt binnen. Meestal is Ze net even knapper dan de rest, is Ze hooggehakt, kortgerokt, nauwgekoust en beschikt Ze over een royale bos haar. Leeftijd zo tussen de 25 en 28,3. Discussies worden gestaakt en er vindt een nieuwe verdeling plaats. De oudere mannen proberen hun dikke buikjes (allemaal spieren natuurlijk, want vroeger heel sportief) in haar richting te krijgen, intussen zwaar gehinderd door de brutalere, lawaaiigere ondernemers die iets jonger zijn en nog een heel geslaagd leven voor zich zien. Meestal is Ze stijgend in functie. Key accountmanager, top-intercendent, of management trainee. Met een geoefend oog en veel gevoel voor tact laveert Ze tussen de aandachtigen door. Ze is namelijk niet dom. Met een kwinkslag hier en een knipoog daar laat ze iedereen in hun waarde. Lachend om slechte grappen, een hand even op een arm of een schouder, en een glas wijn in de hand. Op zo’n moment kun je drie dingen doen. Controleren of dit een nuttig contact zou kunnen zijn, wachten op normalisering van het gedrag, of weggaan. Over het algemeen trekken alle kanslozen zich snel terug in groepjes van vier bij statafels, elkaar uitleggend dat het echt een rolletje pepermunt is, in hun broekzak. De populairen blijven nog wat om haar heen hangen, en zijn gegarandeerd als laatste weg. Ik besluit nog wat te netwerken, en met een redelijke score aan visitekaartjes stap ik weer in de auto. Op naar huis, waar mijn eigen Ze op me wacht met een lekker glas wijn. Binnen mijn privé netwerk ben ik dan toch lekker zelf de koning….

Mark Engberts