Reportage: ,Lekker dagje Oranjewoud’

ORANJEWOUD -  Is uitkijktoren De Belvédère in het hartje van Oranjewoud nog altijd een  trekpleister?

Moeilijk te zeggen, er zijn geen cijfers bekend hoe vaak dit markante bouwwerk in de zomer wordt beklommen. Want er is geen gastenboek en toezicht ontbreekt. Eigen risico De wandelaar mag de betonnen uitkijktoren op eigen risico bestijgen. Hij is maar een kleine dertig meter hoog, maar biedt niettemin een majestueus uitzicht over Oranjewoud, Heerenveen en de omliggende dorpen. Wie hoogtevrees heeft, is een bezoek aan het platform boven op de Belvédère trouwens niet aan te raden, want de betonnen constructie langs de negen trappen van elk twaalf treden is helemaal open. Je kijkt dus steeds in de diepte. Hout Hoe zat het allemaal ook alweer? Hotelhouder Andreas Willem Tjaarda laat in 1917 een houten uitkijktoren bouwen op deze zelfde locatie. Boven op een tien meter hoog heuveltje. Acht jaar later wordt de toren vervangen door eentje van beton. Op een bord bij de eerste trap is te lezen dat dit werk is uitgevoerd door de firma Boltje en Buwalda uit Heerenveen. In 1993 wordt de toren gerestaureerd en sindsdien is hij geopend van ,,zonsopgang tot zonsondergang.’’ Stichting Er wordt zelfs een stichting opgericht die zich inzet voor behoud en onderhoud van het monument. En die kwijt zich ijverig van z’n taak, want de toren maakt deze zomer een alles behalve verwaarloosde indruk. Ook het bospad er naar toe is goed onderhouden. Voor vandalen is er weinig kans de toren te saboteren. Of ze moeten al een goede betonzaag op zak hebben. Vakantie Maar of er veel publiek komt? Sietske Flobbe en Eschwin Sarabdjitsingh uit Sneek wisten in ieder geval niet dat er zo’n toren bestond in Oranjewoud.  Ze hebben vakantie en maken dagtochtjes. Vandaag zijn ze in Oranjewoud neergestreken om ,,de Sneekweek even te ontvluchten.’’ ’s Morgens eerst een kopje koffie bij Hotel Tjaarda en vervolgens aan de wandel door de omliggende bossen. ,,En toen zagen we een bordje bij de weg dat aangaf dat er verderop een uitkijktoren stond,’’ lacht Sietske. Van een voorbijganger hoorden ze dat het monument een rijke historie heeft. Eschwin: ,,Die man vertelde dat er vroeger zelfs drank koel gehouden werd onder de toren.’’ Nieuwsgierig is het Sneker paar het bospaadje ingeslagen dat regelrecht naar de Belvédère leidt.  Maar halverwege de beklimming van de betonnen reus houdt Sietske het voor gezien. ,,Ik heb last van hoogtevrees en sta nu al te trillen op mijn benen,’’ bekent ze. Ze gelooft best dat ze boven op de toren een prachtig uitzicht heeft over Heerenveen. ,,Maar ik waag het er toch maar niet op.’’ Regen Sietske en Eschwin gaan de omgeving verder verkennen. Dat het af en toe regent, maakt hen niet uit. ,,We zijn er lekker op uit en een beetje regen deert ons niet.’’   Harry de Jong