Recensie: Doorleefde landschappen bij Kunsthuis Loof

Heerenveen - Het is een heel avontuur om nu en tot 23 februari de expositie in Kunsthuis LOOF te bezoeken. Het moment daar dan te ervaren dat de schilder zelf is overkomen bij het verkennen van zijn inspiratie. De sfeer van dat ogenblik op die plek weet Jelle Schotanus feilloos weer te geven. Zo één als hij is geworden met het landschap, wordt de kijker naar het werk met dat werk.

Goed beschouwd is het gezet in een versimpelde vormgeving. Maar juist door die eenvoudige weergave en de trefzekere keuze in kleur en vlak boeien de werken mateloos. De doorwrochte schilderijen ondergaan het landschap in een snelle opzet. De schilder heeft geen lange adem nodig. De compositie vormt zich allengs in gedachten bij het gaan door het landschap. De uiting kan daarom explosief van korte duur zijn, het heeft geen diepgaande bewerking nodig. Zo spontaan ligt het acryl op doek dan wel paneel dat de sfeer ruig is, maar een scherp oog voor detail behoudt. In het kunsthuis toont Schotanus oud en nieuw werk. Hoewel de emotie erin hetzelfde blijft is het resultaat van een ander gemoed. Heeft het eerdere werk een donkere aard, in het latere toont de schilder een vrolijk karakter. Eerst verkent Schotanus het kunnen en de kunst. Herkent in dit onderzoek zichzelf en zijn omgeving. Daarin ontdekt hij vorm en beeltenis, merkt het leven op en doorziet het wezen. Hij sluit zichzelf nog wel op in dit oudere werk, spreekt zich er niet in uit en de composities onderhouden daardoor nauwelijks contact met de beschouwer. Dit werk heeft evenwel meerdere uitschieters in beleving als voorboden op het latere meer doorleefde landschap. Dat latere werk heeft wel een begrensde vlakverdeling. Het is een overbodige plaatsbepaling die echter de beoogde uitwerking heeft. Het landschap hangt zich op aan de horizon; het is een kapstok voor de aan te trekken jas. Schotanus schraapt zich de omgeving met als inzet het landschap om de emotie er uit te drukken. De kunstenaar is kennelijk gegroeid in de kunst. Door het nieuwe tegen het oude af te zetten maakt hij dat zichtbaar. Hij heeft een persoonlijke stijl en eigen sfeer geschapen. Het werk is echter nooit af, maar wel voor dit moment en op dat paneel, dit doek. Het penseel neerleggen op het hoogtepunt van dit scheppen in dat beeld tekent de ware kunst. Niet een ieder is het gegeven dat juiste moment aan te voelen – Jelle Schotanus kent het. Jurjen K. van der Hoek ------- Expositie “werom nei it fean”, schilderijen van Jelle Schotanus bij Kunsthuis LOOF, Gorredijksterweg 73 in Jubbega. Tot en met 22 februari. Zie ook weblog KUNSTstukjes: jurjenkvanderhoek.tumblr.com