Veenbranden: ijs

Heerenveen - Wat het weer betreft hadden de meesten van ons de afgelopen week hier in Heerenveen niets te klagen. Een wonder wat dat met het humeur doet. Een beetje een weerstand opbouwen tegen de komende herfst en winter, is natuurlijk mooi meegenomen. Hopelijk konden we zo ook beter incasseren dat het centrum van de schaatssport naar Almere lijkt te gaan verschuiven. Met een goed glas onder de parasol stond m’n hoofd niet erg naar schaatsen.

We hebben de neiging onder bepaalde omstandigheden allemaal hetzelfde te doen of te vinden. Samen genieten van de zomer. Wanneer Willem Alexander koning wordt, raakt iedereen oranjeblij en nu de keuze op Almere valt voor een nieuw landelijk ijsstadion, zijn we in Heerenveen samen ontdaan en ontregeld. Het kàn voor Heerenveen nog goed komen. Het kàn. Het is niet gemakkelijk onder deze omstandigheden uit de pas te lopen en dan ook je nek nog eens uit te steken. Het valt in GroenLinks-statenlid en plaatsgenoot Retze van der Honing te prijzen dat hij zijn van de meerderheid afwijkende geluid liet horen. Is de keuze voor Almere onoverkomelijk? Ja, Thialf zet Heerenveen op de kaart en lijkt de nodige werkgelegenheid op te leveren. En het brengt op termijn ook risico’s met zich mee. Grote projecten worden vaak met euforie binnengehaald. Denk maar aan de Fyra. Dan is het soms goed wanneer we niet allemaal tegelijk dezelfde kant op juichen. Retze, je hebt het goed gedaan. En de schaatstop? Die vertrekt , als het zo ver is, vrolijk naar Almere en Sotchi. Die vraagt zich waarschijnlijk niet zo veel af. Die schaatsen allemaal dezelfde kant op. Het is maar een klein verschil tussen de boot missen en de dans ontspringen. Padapikirsaya